Blogbericht

  • Verwachtingen van anderen

    6 juni 2016
    door

    Dit is alweer mijn 40e blogbericht over depressie. Ja, er is veel over te vertellen. Waar heb ik het eigenlijk allemaal over gehad? Even een terugblik in vogelvlucht:

    Ik heb verteld wat depressie is, hoe het kan ontstaan en verlopen. Over hoe je erover kunt praten en hulp zoeken. Over een aantal genetische kenmerken, omgevings- en persoonskenmerken die bij kunnen dragen aan de ontwikkeling van depressie. Het belang van emotionele veiligheid en de dingen die die veiligheid kunnen bedreigen. Hoe je depressieve klachten kunt verlichten zoals door het bewust worden en bijstellen van wat je denkt en doet. Over verwachtingen en dingen ‘een plekje geven’, veranderen of accepteren. Over het opdoen van succes-ervaringen, focussen op mogelijkheden in plaats van op moeilijkheden. Over antidepressiva. Ook heb ik jullie deelgenoot gemaakt van het verloop en herstel van mijn eigen depressie.

    Tot nu toe lag de focus voornamelijk op het leren omgaan met jezelf en je depressie of depressieve klachten. Dat heeft uiteraard de hoogste prioriteit als je wilt herstellen. Maar je leeft niet alleen. Je hebt familieleden, vrienden en kennissen, misschien een partner en/of kinderen… Misschien heb je vaak veel mensen om je heen. Of af en toe een paar. Hoe vaak en door hoeveel anderen je ook omringd bent…ook met hén zul je tijdens je herstel moeten omgaan. En net zoals in het omgaan met jezelf, zul je ook in de omgang met anderen dingen moeten veranderen.

    Waarom? Nou kijk…het is fantastisch als jij positief over jezelf leert denken. Dat je weet en aanvaard wat je sterke en zwakke kanten zijn. Dat je jezelf accepteerd, respecteerd en weet wat je wel en niet van jezelf mag verwachten. Maar…dan heb je nog de verwachtingen van de mensen om je heen. Ze hebben allemaal een idee over hoe iemand hoort te zijn en te doen, willen ze iemand accepteren en respecteren. Het zijn verwachtingen die niet altijd hardop uitgesproken worden, maar die je vaak wel ‘aanvoelt’.

    En als je niet (helemaal) aan de verwachtingen van de mensen om je heen kunt voldoen…dan kun je nogal eens kritiek krijgen. Tenminste, dat heb ík ervaren. Mensen hebben regelmatig vraagtekens bij mijn doen en laten gezet. Soms werd ik letterlijk ‘ter verantwoording’ geroepen of kreeg ik negatief commentaar…maar vaker nog waren het blikken of opmerkingen waardoor ik voelde dat ik niet echt begrepen en gerespecteerd werd. Dat leverde veel onzekerheid en spanning op. Ik kon mezelf ook nooit goed ‘verdedigen’. Ik wist zelf immers ook wel dat dingen niet goed gingen, maar durfde dat niet toe te geven. Ook kon ik mijn doen en laten niet goed uitleggen. Ik wist immers zelf niet wat er met me aan de hand was.

    Je omgeving speelt een grote rol bij het herstel van een depressie. Want net zoals jij leert wat je wel en niet van jezelf kunt verwachten, moeten de mensen om je heen óók leren wat ze wel en niet van je kunnen verwachten. Zodat zij daar rekening mee kunnen houden en jou kunnen ondersteunen. Maar die mensen komen daar niet vanzelf achter. Daar moet jij sturing aan geven.

    Pfoe…ja…ook weer een hele klus. Volgende keer vertel ik je hoe ik dat heb aangepakt!

    Linda.

    «   »

  • Nieuwste berichten

    Alle berichten