Blogbericht

  • Verwachtingen en ‘loslaten’

    12 april 2016
    door

    Ik, twee jaar geleden. In plaats van een zelfstandige vrouw met een carriere was ik een hoopje psychiatrische stoornissen geworden. Hoeveel verschillende verwachtingen ik ook van de toekomst had gehad…deze versie had er echt niet bij gezeten.

    Ik heb het reeds over niet uitgekomen verwachtingen gehad. Het leren ‘loslaten’ van dergelijke verwachtingen is heel helpend bij het herstel van een depressie. Daar kom ik straks op terug. Eerst ga ik even verder in op wat een verwachting nou eigenlijk is. Belangrijk hierbij: we zijn ons vaak helemaal niet bewust van onze verwachtingen! Ze vormen zich, vrijwel zonder dat we het in de gaten hebben, in ons hoofd door voorbeelden die we zien en ervaringen die we opdoen.

    Een verwachting is een idee (een gedachte dus) dat je hebt over hoe iets hoort te gaan of te zijn: ’’als iets zus-of-zo verloopt…dan is het oké.’’ Of ‘’als mijn omgeving, of ikzelf, dit-of-dat doe(t)…dan is het in orde”. Het is eigenlijk een meetlat waaraan je afmeet of iets ‘goed’ is of niet. Voldoet een situatie, of jijzelf, aan de verwachting? Dan is het ‘goed’. Voldoet het niet aan je verwachting? Dan is het ‘niet goed’. En dat kan je dan frustreren, boos maken, of verdrietig, zenuwachtig…

    En soms kun je iets aan zo’n situatie doen waardoor het wél aan je verwachting gaat voldoen. En…soms ook niet. That’s life. Je hebt nu eenmaal niet overal invloed op. En dat kan inderdaad negatieve emoties teweeg brengen. Logisch. Hartstikke menselijk. Maar om er niet in te blijven hangen, zul je de verwachting uiteindelijk moeten ‘loslaten’. Anders blijf je gefrustreerd, boos, verdrietig of zenuwachtig. Of wordt het misschien zelfs erger.

    Maar wat is ‘loslaten’ nu weer? Het wordt vaak gezegd, maar net als ‘iets een plekje geven’, (zie vorig blogbericht) is het zonder verdere uitleg een vage uitdrukking, nietwaar? Ik zal proberen de term te verhelderen. Eigenlijk is loslaten ‘gewoon’ stoppen met eraan vasthouden. En hoe doe je dat dan? Nou, door te stoppen met denken dat de situatie of jijzelf op een bepaalde manier zou moeten zijn om ‘goedgekeurd’ te worden. Dus eigenlijk, stoppen met het vergelijken van de situatie of jezelf met wat je ervan wilde, hoopte, wenste…

    Alleen dán kun je namelijk ‘verder’. Verder gaan kun je immers niet met dingen die er niet zijn of niet lukken. Verder gaan kun je alleen met dingen en mogelijkheden die er wél zijn. En zoals alles dat je helpt bij het herstel van een depressie, is ook ‘loslaten’ een proces dat zich langzaamaan voltrekt wanneer je nieuwe inzichten en ervaringen opdoet.

    Misschien kan mijn volgende blogbericht je er een beetje bij helpen. Dan ga ik het hebben over de twee dingen die je kunt doen wanneer een situatie of jijzelf niet aan je verwachting (wens, idee) voldoet. Namelijk: de situatie of jezelf proberen te veranderen of te accepteren.

    Tot dan!

    Linda.

    «   »

  • Nieuwste berichten

    Alle berichten