Blogbericht

  • Prestatiedruk en gescheiden ouders!

    25 september 2016
    door

    Ik werd wakker vandaag en dacht wat is het toch een ontzettend mooie nazomerdag!
    Zondagochtend. Vandaag een rustige zondag voor mij, gister een heerlijk dagje weg geweest samen met mijn vriendin naar de Apenheul.
    Wat doe je zoal op zondag?
    Tegenwoordig zie ik de zondag als een echte relax en niets moet dag!
    Ik heb in het verleden veel gesport en wedstrijden gefietst. Ik herinner mezelf nog een dag. Het was het NK wielrennen in Ootmarsum. Mijn ouders waren al een poosje gescheiden, maar mijn vader kon de scheiding geen plek geven en wij als kids waren hier helaas vaak de dupe van.
    Mijn vader liet ons steeds vaker in de steek en had veel haat naar mijn moeder.
    Op de dag van het NK kwam hij kijken. Hij stond natuurlijk helemaal aan de andere kant van het parcours, want stel je voor je ziet je ex-vrouw met je kids. Oke prima…ik kwam hem tegen tijdens het warmrijden.
    Hij vroeg aan mij: “Hoe gaat het ermee? Staan je banden goed op de spanning?” Ja duh, pap. Denk je dat ik dat niet goed gecontroleerd had? Zucht… kleine irritatie. “Wel goed je best doen hè? Ik kom helemaal vanuit het noorden om je aan te moedigen!” Ik zei; “ja is goed, pap.” Terwijl ik weg fietste om me verder voor te bereiden, had ik een naar gevoel in mijn maag.
    Hij kwam kijken, maar moest wel podium rijden anders was het niet voldoende voor hem? Nouja.
    Ik ging richting de start en de wedstrijd begon. Die wedstrijd fietste ik met gemengde gevoelens, maar ik probeerde me te focussen op de koers. Ik finishte bij de eerste groep. Helaas geen podium. Naderhand kwam ik mijn vader weer tegen. Hij vroeg; “train je wel goed genoeg? Je had dit en dat moeten doen..”
    Ja pap, denk je dat ik niet teleurgesteld was. Er stonden meer dan 60 meiden aan de start. Allemaal bloedfanatiek.
    Meer zat er vandaag niet in. Mijn vader ging weer naar huis en ik ging richting mijn moeder. Ik was al teleurgesteld, maar toen nog meer. Mijn moeder zei meestal niet zoveel na de koers. Ze liet mij eerst tot mezelf komen. En later in de auto hadden we het erover. Voor haar maakte het niet zoveel uit waar ik finishte, als ik maar plezier had. En tuurlijk was podium mooi. Maar wat er niet in zit op die dag, zit er niet in.
    Mijn vader kwam steeds minder vaak kijken. Hij vond het schijnbaar niet de moeite waard en onze band werd steeds minder. Waarom? Het is toch fantastisch als je als kind lekker aan het sporten bent, waar je dan ook eindigt? Je mag best evalueren over de wedstrijd, maar als ouders zijnde moet je trots zijn op je kind!
    Dat is wel een leerles die ik heb meegekregen.
    Vaak als je ouders gescheiden zijn, zijn de kids toch wel de dupe ervan. Tegenwoordig zijn er zoveel ouders gescheiden! Wat ik iedere toekomstige gescheiden ouder mee wil geven, denk vooral aan je kinderen. Zorg dat je daar wel met elkaar over kan praten. Soms is de harde realiteit wel anders. Ze zetten hun eigen belang voorop. Wat ik aan de jeugd meegeef. Zoek afleiding. Praat over je gevoelens met vrienden & vriendinnen of zoek hulp als je het er moeilijk mee hebt. Ik vond fietsen echt een geweldige uitlaatklep. Tegenwoordig zoek ik de afleiding in andere dingen, omdat topsport er niet meer in zit, zoals leuke dagjes weg en heb 2 ontzettend leuke katten als huisdier. Even nergens aan denken en gewoon lekker bezig zijn!! Ontspannen is belangrijk voor een mens. En daar heb ik soms wel moeite mee. Volgende keer meer daarover.

    «   »

  • Nieuwste berichten

    Alle berichten