Blogbericht

  • ‘‘Lastig onderwerp, hè?’’

    14 december 2015
    door

    Veel mensen vinden het moeilijk om over depressie te praten. Degene die het heeft vindt het lastig om te vertellen en voor degene tegen wie het verteld wordt is het lastig om ‘goed’ te reageren. Tja, wat is nu een ‘goede reactie’ wanneer iemand je vertelt aan depressie te lijden? Daarover vertel ik volgende keer meer. Deze week vertel ik over hardop denken; een gesprekstechiek die het praten over een moeilijk onderwerp iets makkelijker kan maken.

    Iédereen kent het: een gesprek neemt een wending waardoor er een ongemakkelijke sfeer ontstaat. Er wordt bijvoorbeeld een gevoelig onderwerp aangesneden, of waarvan één niets weet, of er niet graag over praat… Dan lukt het even niet om slim, spontaan en begripvol te reageren (wat we het liefste doen, nietwaar?), en valt de bekende ‘pijnlijke stilte’. Hardop denken kan helpen zo’n stilte te voorkomen of te doorbreken. Hoe? Door het ongemakkelijke gevoel te benoemen.

    En hoe doe je dat dan, zo’n gevoel benoemen? Ik geef wat voorbeelden. Als ik het even niet meer weet in een gesprek, zeg ik; ‘Tjee, ik zit even met een mond vol tanden, hoor,’ of ‘Sorry, ik weet niet hoe ik hierop moet reageren,’ of ‘Lastig onderwerp zeg.’ Als ik bij mijn gesprekspartner een ongemakkelijk gevoel bespeur, zeg ik bijvoorbeeld; ‘Volgens mij vind je het moeilijk om hierover te praten, klopt dat?’, of ‘Ik begrijp het als je even niet weet wat je moet zeggen,’ of, ‘Lastig onderwerp, hè?’

    Wat gebeurt er nou als je dit doet? Twee dingen:

    1) Je zegt eerlijk wat je op dat moment in het gesprek denkt en voelt. Dat kan het ongemakkelijke gevoel en de bijbehorende spanning verminderen. Want, wanneer je het gevoel kenbaar maakt, hoef je het niet te verbergen. Je hoeft dan niet te doen alsof het er niet is en alsof het ‘gezellig’ is. Doen alsof (toneelspelen eigenlijk) kost erg veel energie en wekt veel spanning op. Hoe eerlijker je bent, hoe minder je toneel hoeft te spelen. En hoe minder je toneel speelt, hoe minder spanning.

    2) Het verlegt de aandacht van Het Onderwerp, naar; wij praten over Het Onderwerp…hoe vind ik dit? Tegelijkertijd; hoe vind jij dit? Je nodigt er namelijk óók de ander mee uit te vertellen hoe hij of zij over het onderwerp of het gesprek denkt. Zo kan er een écht gesprek ontstaan, waarin beide eerlijk durven zijn, in plaats van dat ieder op zijn eigen eilandje blijft zitten broeden op ‘’Ojee, wat moet ik nu zeggen?!’’

    Probeer het eens uit. En kijk wat er gebeurt met het gesprek. Werkt het?

    Linda.

    «   »

  • Nieuwste berichten

    Alle berichten