Blogbericht

  • Humor

    15 januari 2016
    door

    Mijn hoop voor vandaag is, dat ons project wordt ontvangen als een krachtige
    “Nee!” tegen het accepteren van zelfmoord in onze samenleving. Schuw geen enkel middel om jezelf te redden van deze onnatuurlijke behoefte te willen stoppen met leven. Wantrouw je gedachten dat je wil stoppen met leven, verzet je er tegen en begin daar op tijd mee. Vertrouw op de enorme hoeveelheid mogelijkheden die geduldig en binnen handbereik op jou liggen te wachten om te worden opgepakt. En daar is humor er één van.

    Wat hebben wij dit jaar veel gelachen! Want wist u dat:
    – je diepgaande gesprekken soms zo zat wordt dat we onze tranen er zelfs voor wilden inslikken? Maar dat dat toch weer zo beroerd aanvoelde dat we een tolerantiebeleid hebben ingevoerd? “Je bent verdrietig?” – “Yep!” – “Wil je eh…erover…” – ” Uhm nee, echt niet, niet weer!” – “Dus we doen alleen het janken?” – “Alleen janken ja, dank je”.
    – de behoefte tot agressief gedrag geresulteerd heeft in slechts één keer met deuren gooien?
    – je als emotioneel instabiel meisje hele leuke boodschappenlijstjes kan maken, die dan ook gewoon voor je gekocht worden? Chocola, aardbeien….Dat heet overigens uitbuiten.
    – wij een hond hebben die met gemak een hele geluidsopname kon verpesten door ons te besluipen en opeens snuivend achter ons te staan? Cut! En ook dat woord anders gespeld.
    -wij overwogen hebben juist een taboe te gaan maken in plaats van te doorbreken omdat dat veel origineler zou zijn? “En waar wilt u het dan níet over hebben?” – “Uhm, dat kan ik natuurlijk niet zeggen!”
    – er een lijstje bestaat met 10 tips voor een verschrikkelijk leven?
    – wij houden van omdenken en een brief aan de wereld hebben overwogen met het verzoek om ff te stoppen met het maken van nieuws? Zodat wij onze docu als hotste item op tv kunnen krijgen?
    – wij, in tegenstelling tot anderen, dan ook graag ons hoofd erbij willen houden? 😉
    – wij alles over hebben voor aandacht in de media? En dus een plan bedachten dat wij best een depressieve BN-ner konden gebruiken? En zelfs ook suggesties hadden over wie dat dan konden zijn? (Let op: dit is meervoud, het gaat om heel veel mensen). En dan dus dat mooie één-tweetje van samen in een populair praatprogramma?
    -één van ons ooit depressief is geweest en de tip van de huisarts kreeg om de stofzuiger iets vaker te laten staan? Waarop de depressieveling met de weinige assertieviteit die haar gelukkig nog restte heeft gezegd dat hij met een beter voorstel moest komen?
    – je assertiviteit en humor moet koesteren, hoe zwartgallig deze ook is? Want geloof me: er zit zware sensuur op deze openbare versie!!
    – onze lieve vrijwillige cateraar een show-off is en wars van bitterballen?
    – wij heel erg van onze vrijwilligers zijn gaan houden?!
    – u graag meenemen in onze fantasie dat er na vanavond een limo klaar staat om ons tot eigen en andermans verrassing af te voeren naar een paradijselijk oord?
    – wij moeten oppassen ons niet als zendeling te gedragen maar tegelijkertijd wel een missie hebben? En dat dat een lastige maar uitdagende combinatie is?
    – wij vandaag een appeltaart gaan bakken voor onze dagvoorzitter? En dat ik, Irma, overigens in een skype-overleg de fout beging om te zeggen dat Inge Diepman door ons ook zomaar blanco op zo’n avond gezet wordt? “Ik geef het je te doen…wat een verantwoording…”, zei ik ook nog. En dat Inge als zeer ervaren professional dus ook vol zelfvertrouwen nee zat te knikken toen ik dat zei?
    – en wist u dan ten slotte dat het bovenstaande punt pure projectie bleek te zijn, zo besef ik me nu?
    – nog ééntje dan: wist u dat ik, dat wij ongelooflijk veel zin hebben in vandaag, nu ons werk (bijna) gedaan is?

    Liefs,
    Irma

    «   »

  • Nieuwste berichten

    Alle berichten