Blogbericht

  • Hoe vol is jouw rugzak?

    1 oktober 2016
    door

    Afgelopen week was voor mij een week met ups & downs. Het ene moment voelde mij ik vrij energiek en het andere moment voelde ik me een beetje down. Nogal last van stemmingswisselingen. Bij mij spelen er een aantal dingen mee. Zo heb ik bijna iedere week wel last van een migraine aanval. Deze komen altijd op de rotste tijden opzetten. Net nu je net een dagje weg wil gaan. Ja, ik kan mij daar soms behoorlijk somber over voelen. Door mijn migraine. Ik lig dan echt knock-out. En iemand die dan zegt: neem even een paracetamolletje of stel je niet zo aan. Diegene die dat zegt, daar kan ik echt boos om worden. Ze weten niet wat migraine is. Ze bedoelen het misschien goed, maar op dat moment voel je je machteloos. De migraine wint altijd de overhand. Gelukkig heb ik sindskort medicijnen, die werken altijd wel vrij snel. Toch merk je altijd dat je een opsodemieter krijgt. En naderhand loop je met een dwaas voor je ogen en ben je moe.
    En dan heb ik ook nog een schouder die nog niet meewerkt. Daar moet je ijzeren geduld voor hebben en dat heb ik niet zo. Het komt goed zeggen ze dan. Ja uiteindelijk komt alles goed denk ik dan.
    Soms kan je niet meer zoveel het positieve zien. Afgelopen week had ik met een vriendinnetje afgesproken en we maakten samen een mooie wandeling. Nog even genieten van dat mooie weer. En tegelijkertijd praten we altijd gelijk bij. Zij vertelde over haar dingen die ze had beleefd en ik over de mijne. We kwamen tot de conclusie dat we allemaal mensen zijn en we hebben allemaal een rugzak. De ene rugzak is alleen voller dan de ander. Je moet alleen oppassen dat jouw rugzak niet ontploft. Als je al heel veel hebt meegemaakt, kan dat je sterker maken, maar ook kwetsbaarder.
    Maar ben je dan ook wel echt sterk? Iemand die nog niet zo veel mee heeft gemaakt, ben je dan sterk? Ben je dan kwetsbaar? Er spelen natuurlijk een hoop factoren mee. Hoe jij als persoon in elkaar zit of genetisch bepaald.
    Ik denk wel hoe meer je meemaakt, des te meer het je vormt. En dat bepaald uiteindelijk wie je bent.
    Hier volgt een voorbeeld. Ik heb een hoop ellende meegemaakt, hele wisselende dingen. Wat ik vooral merk, is dat ik heel gefrustreerd ben de afgelopen tijd. Zo herken ik mijzelf niet, maar ook mijn omgeving niet. De frustratie laat eigenlijk zien dat je er gewoon klaar mee bent. Je kan het even niet meer hendelen. Zo uit ik dat in met spullen gooien. Oké, dan zijn het maar spullen, maar toch heb ik later altijd weer spijt en het kost me ook nog eens geld. Dan hoor ik mijn omgeving zeggen, tel gewoon even tot 10. Ja hallo, op dat moment kan ik niet tot 10 tellen. Het gebeurd. Het is te laat. Er gaat een knop om.
    Zou dit dan die rugzak zijn? Mijn omgeving snapt dan niet dat ik niet gewoon tot 10 kan tellen. Ik kan je vertellen. Mijn rugzak is behoorlijk vol. Ik probeer te voorkomen dat hij ontploft. Hoe doe ik dat? Ik praat veel in mijn omgeving en ja soms worden mensen moe van mij, maar ik wil het graag kwijt en delen. Soms ga ik gewoon sporten, nu ik dit niet kan, ga ik lekker wandelen. Ik probeer in oplossingen te denken. Ook al vind ik iets niet leuk of gebeurd er iets wat niet tof is. Ik probeer er toch iets goeds eruit te halen. Toch heeft de frustratie de overhand momenteel in mij. Zo erg dat het ook mijn omgeving belemmerd en mijzelf. Dus ik heb besloten om een psycholoog op te zoeken. Binnenkort ga ik daarheen. Ook voor jou kan dat misschien een goede oplossing zijn, om jou gedachten of gevoelens te uiten. Praat erover, want uiteindelijk ontploft jou rugzak ook een keer als je er niets mee doet.

    «   »

  • Nieuwste berichten

    Alle berichten