Blogbericht

  • Evenwicht

    19 april 2016
    door

    We zijn, veelal onbewust, constant op zoek naar ‘evenwicht’. Balans dus. Zowel lichamelijk als emotioneel. Een voorbeeld van lichamelijke balans: als je maag leeg is raakt je energievoorziening uit balans en geeft je lijf signalen dat het eten nodig heeft. Jij voelt dat je honger hebt. Dat gevoel is niet prettig, dus je onderneemt actie: je gaat eten. Immers, je voelt je pas weer fijner als je maag weer voldoende gevuld is. Als de balans is hersteld dus.

    Met emotionele balans werkt het eigenlijk net zo. Als je emotioneel uit evenwicht bent, dan wil je iets doen waardoor je je weer prettiger voelt. Wanneer ben je ook alweer ‘emotioneel uit balans’? Als je intense emoties ervaart die je moeilijk kunt beheersen. En die kunnen ontstaan wanneer een situatie, of jijzelf, niet voldoet aan de verwachting die je ervan hebt. Dan klopt de ‘buitenwereld’ (de werkelijkheid) niet met jouw ‘binnenwereld’ (je wensen, ideeën) en is er dus sprake van disbalans. Om de balans te herstellen kun je twéé dingen doen: de situatie of jezelf veranderen of accepteren.

    Veranderen = beïnvloeden
    Je probeert iets aan de situatie te doen waardoor het overeen gaat komen met wat je ervan wenst. Door bijvoorbeeld met de betrokkene(n) te praten over dat je je niet fijn bij de situatie voelt, over wat je niet wilt en wel wilt. Als de ander daardoor iets zegt of doet dat aansluit bij wat jij wilt, kom je emotioneel weer in balans en ervaar je rust. Of je kunt weggaan uit de situatie en een omgeving of mensen opzoeken waarbij je je wél prettig voelt. Of misschien kun je iets aan jezelf veranderen waardoor je meer aan je eigen verwachting gaat voldoen. Door bijvoorbeeld ergens beter in te worden of op een andere manier aan te pakken.

    Accepteren = aanvaarden
    Maar sommige dingen of mensen kún je niet beïnvloeden, of het blijkt niet te lukken. Je zult dan de situatie moeten aanvaarden zoals die is. Dat houdt in dat je je neerlegt bij het feit dat het niet gaat worden zoals jij zou willen. En je onderneemt geen actie meer om er iets aan te veranderen. Eigenlijk betekent dit dat je je verwachting bijstelt. Je past je idee of wens aan de werkelijkheid aan (precies andersom als bij veranderen, waarbij je de werkelijkheid aan je verwachting probeert aan te passen). Daarmee onstaat er eveneens weer balans: je verwachting komt immers weer overeen met de situatie.

    Bij accepteren is de kans groot dat je je verdriet, boosheid of teleurstelling in eerste instantie nóg intenser gaat ervaren. Immers, zolang je bezig bent iets aan de situatie te veranderen sta je minder stil bij je gevoel in het hier en nu. Je probeert (nog) naar een beter gevoel ‘toe te werken’. En daar ben je druk mee. Wanneer je aanvaardt dat de situatie blijft zoals die is, ga je je gevoel erbij bewuster beleven. Auwww….

    Iets accepteren is net zo lastig en vergt net zoveel moed als iets proberen te veranderen. Na volgende week geef ik een aantal tips voor het omgaan met de intense emoties die daarbij komen kijken.

    Tot de volgende keer!

    Linda.

    «   »

  • Nieuwste berichten

    Alle berichten