Blogbericht

  • ‘Een plekje geven’

    4 april 2016
    door

    De vorige keer haalde ik de uitspraak “je moet het een plekje geven” aan. Maar wat betekent dat nou? En, hoe geef je een teleurstelling, nare gebeurtenis, vervelende gedachten of gevoelens ‘een plekje’?

    Laat ik het zo zeggen: je hebt iets ‘een plekje’ gegeven wanneer je eraan terug kunt denken, zónder dat het emoties oproept die je huidige leven negatief beïnvloeden. Je kunt ernaar kijken als iets dat is geweest, en dat nu voorbij is. Je kunt er best nog een beetje vervelende gedachte of onaangenaam gevoel bij hebben wanneer je eraan terug denkt…maar dat aanvaard je. Het houdt je niet tegen in de dingen die je in het hier en nu wilt of moet doen.

    Iets ‘een plekje’ geven is een heel proces. Het voltrekt zich langzaamaan wanneer je nieuwe ervaringen en inzichten opdoet. Dat verloopt bij iedereen anders. En een psycholoog kan je erbij helpen. Die kan met jouw specifieke situatie meekijken en -denken.

    Als blogger kan ik ter ondersteuning van het proces een aantal oefeningen geven. Deze week bespreek ik er weer één. Bedenk je dat een oefening pas werkt als je hem regelmatig doet. Immers, je moet oefenen om er goed in te worden. Dat is met alles zo, nietwaar?

    Deze oefening is een visualisatie-oefening. Dat betekent dat je bepaalde beelden voor je probeert te zien en daar in gedachten iets mee doet. Klinkt vaag? Mee eens ;-). Het is echter wel zo dat beelddenken kan helpen bij het ordenen van gedachten en het verwerken van gevoelens. Handig om af en toe gebruik van te maken dus.

    De oefening richt zich op verwachtingen en wensen die niet zijn uitgekomen. Op het ‘opruimen’ ervan. Maar je kunt hem aanpassen voor allerlei gebeurtenissen, gedachten en gevoelens die je ‘een plekje’ wilt geven waar ze niet de hele tijd voor verdriet en onrust zorgen. Je kunt je ogen erbij dicht doen, maar dat hoeft niet.

    Doosje
    Probeer een doosje voor je te zien. Met een kleur en/of patroontje dat je mooi vindt. En denk eens terug aan een verwachting of wens die je hebt gehad en die niet uitgekomen is. En sta er even bij stil. Hoe oud was je toen je de verwachting of wens had? Hoe zag je leven er toen uit? En wat was je verwachting of wens precies? Probeer je er een zo duidelijk mogelijk beeld van te vormen.

    En als dat gelukt is, pak je het beeld in gedachten op en stopt het in het doosje. Doe dan het doosje dicht. En verzin een plek waar je het gaat bewaren. Misschien is het wel zo klein dat je het ergens achterin je hoofd kunt zetten? Of zet het in de kast, op zolder, op je nachtkastje…waar je wilt. Weggooien hoeft niet. Het hoort immers bij jou. Zie het als een souvenir. En die mag je koesteren.

    En zodra hetgeen dat in het doosje hoort weer door je hoofd gaat spoken en (te) veel aandacht opeist (wat het zeker nog regelmatig zal doen) pak je het in gedachten op en stopt het weer terug.

    Onder het motto ‘opgeruimd staat netjes’ kun jij je uiteindelijk beter richten op de dingen waar je in het hier en nu wél wat aan hebt.

    Succes!

    Linda.

    «   »

  • Nieuwste berichten

    Alle berichten