Blogbericht

  • Depressief? Advies no.1

    25 oktober 2015
    door

    Ik deel met jullie het eerste advies dat ik van mijn psycholoog kreeg. Nou ja, advies…ze zei dat ik het móest doen. Het werkwoord ‘moeten’ heeft ze daarna nooit meer gebruikt. Alleen die ene keer en ik citeer: ‘’Je móet stoppen met boos zijn op jezelf.’’

    Ik was mezelf onophoudelijk aan het bekritiseren. Elke keer dat ik niet aan een verwachting voldeed (wat uiteraard vooral mijn éigen verwachting van mezelf was), een ‘blunder’ beging, of niet de moed had om te doen wat ik moest doen…nam ik mezelf dat kwalijk. ‘’Stommerd, weer niet goed gedaan.’’ ‘’Hé, je ligt op de bank! Weet je wel wat je allemaal nog moet doen?!’’

    Ik kreeg de opdracht om mezelf te observeren als mijn dochtertje iets niet helemaal goed had gedaan, bang of moe was. Wat deed ik dan? Werd ik boos op haar? Nee. Ik gaf haar complimentjes voor wat ze wél goed had gedaan. Als ze bang was trooste ik haar. Ik hield haar vast en gaf knuffels en kusjes. Als ze moe was bracht ik haar naar bed en stopte haar in…morgen weer verder, lieverd. Ik bood haar veiligheid en liefde.

    Maar op mezelf werd ik boos. Ik wees mezelf dus af. Nog meer negativiteit. Nog meer spanning. Dat werkte dus niet. Wat moest ik dan doen? Tegen mezelf zeggen hoe vervelend het voor me was dat ik me zo voelde? Mezelf in gedachten een knuffel geven? Mezelf ‘instoppen’ alsof ik mijn eigen kind was? Nou..uhm…, eigenlijk wel ja!

    Leer jezelf troosten. Je hebt niet voor je teleurstelling, angst en vermoeidheid gekozen. Het is ontstaan. Om redenen waar je jezelf waarschijnlijk niet (helemaal) bewust van bent. Je hebt een probleem. En dat is rot. En dat mag je rot voor jezelf vinden.

    Zoek hulp om je probleem op te lossen. Je bent je depressie niet. Je hebt een depressie. En alles wat je hebt, kun je kwijtraken. That’s life. In het geval van een depressie is dat een positief feit.

    Linda.

    «   »

  • Nieuwste berichten

    Alle berichten