Blogbericht

  • Ben ik genezen?

    28 december 2015
    door

    Mijn leven is grofweg in twee periodes te verdelen; die vóór mijn therapie en die erná. Wat is voor mij het verschil tussen die twee? En heeft de therapie mij genezen? Dat zal ik je vertellen.

    Voor de therapie – tot 36 jaar en 4 maanden
    Ik voelde me altijd slecht. Niks ging zoals ik wilde, ik voelde me nergens thuis, kon nergens van genieten, doelen haalde ik nooit of slechts krap aan. Toen ik me daarvan bewust werd, rond mijn 30e, ging ik mijzelf en mijn leven steeds minder begrijpen. Waarom voelde ik me zo slecht, waarom lukte dingen niet, en waarom blééf dat zo? Vreemd, want ik deed altijd enorm mijn best om nare situaties en gevoelens te veranderen. Door te relativeren, dingen opnieuw te proberen, anders te doen of door anders te denken. Telkens weer in de hoop me beter te voelen.

    Niks werkte. De negatieve gevoelens werden enkel sterker en gingen me steeds meer beheersen. Uiteindelijk verloor ik de controle over mijn gedachten en gevoelens, en deed ik alleen nog maar dingen waardoor ik me nóg slechter voelde. En ik kon het geen halt toeroepen. Wanhoop alom dus!

    Na de therapie – vanaf 36 jaar en 8 maanden tot heden (38 jaar)
    Ik weet wat mijn wanhoop heeft veroorzaakt; depressie en faalangst. Ik herken nu de symptomen en weet waarom bepaalde situaties mij doen voelen en doen, zoals ik voel en doe. Ook weet ik hoe ik nare gedachten en gevoelens kan hanteren, zodat ik voldoende energie en aandacht houd voor dingen waar ik trots en blij van wordt. Mijn zelfbeeld is positief en ik heb doelen waarvan ik oprecht geloof dat ik ze ga halen. Wanneer en hoe is niet helemaal helder, maar ik weet dat ik daar wel achter kom. Ik geniet meer van mijn leven en heb geen grote emotionele uitschieters meer.

    En…ben ik nu genezen?
    Nee. Ik heb nog steeds somberheids- en angstklachten. Wel in mindere mate. Ongewenste gedachten en gevoelens beïnvloeden me nog steeds, maar ik kan voorkomen dat ik in een negatieve spiraal terecht kom. Ik kan op tijd mijn aandacht weer terug brengen naar de juiste dingen. Het onder controle houden van mijn denken en doen is een dagelijkse taak. Het is regelmatig nodig mijn agenda en doelen bij te stellen, om vermoeidheid en paniekaanvallen te voorkomen.

    Ja, mijn klachten beperken mij. Maar ik weet wat ik kan doen om, desondanks, mijn leven behoorlijk prettig te leven. En ik krijg daarbij hulp van een antidepressivum. Een medicijn waar de meningen over verdeeld zijn. De volgende keer vertel ik daar meer over.

    Linda.

    «   »

  • Nieuwste berichten

    Alle berichten