Blogbericht

  • Jij en je omgeving

    13 juni 2016
    door

    Wanneer je aan depressie lijdt of aan herstel ervan werkt, is het prettig als de mensen om je heen meewerken. Ze kunnen niet Het Werk voor je doen, maar ze kunnen je er wel de ruimte en tijd voor geven. En de degene die ze kan vertellen dát ze dat kunnen doen en hóé ze dat kunnen doen…ben jij.

    Het betekent dat jij dingen van je omgeving gaat vragen, bijvoorbeeld; dat ze wat meer rekening met je houden…dat ze niet verwachten dat jij overal ‘ja’ op zegt…dat ze je met rust laten wanneer jij dat wenst…er zijn als je hulp nodig hebt…

    Je hoeft natuurlijk niet iedereen over je behoeften te vertellen. Als je directe naasten zoals je partner en/of beste vriend(en) op de hoogte zijn, kan dat al behoorlijk wat verlichting bieden. Je kunt niet verlangen dat zij hun hele leven naar jouw behoeften inrichten…maar met kleine dingen kunnen ze al veel voor je doen. Ik kan het bijvoorbeeld bij mijn echtgenoot aangeven als ik me erg gespannen of moe voel en rust nodig heb. Hij neemt dan wat taken over en aanvaardt dat ik overal wat langer over doe. Ook kan ik mijn ouders of vriendinnen vragen of zij onze dochter willen opvangen als ik het even niet trek. En als zij mij vragen iets voor ze te doen en ik heb de energie of concentratie er niet voor…dan accepteren ze ‘nee, sorry, dat gaat nu niet’ als antwoord.

    Meestal dan hoor. Ik stuit ook nog weleens op weerstand. Ze begrijpen het namelijk niet áltijd en dan moet ik mijn situatie, keuze of antwoord uitleggen. Vooral als het een tijdje goed met me is gegaan, want dan vergeet men soms dat dat niet vanzelfsprekend is. Dan praat ik ze daar weer even over bij. Soms wordt er dan toch nog teleurstelling geuit. Vooral voor mijn man is het soms lastig. En dat snap ik wel…we hebben immers samen nogal wat verantwoordelijkheden en soms komen die voor een groot deel op zijn bordje terecht. En dat komt niet altijd uit. Dan vind ik het best lastig om tóch mijn grenzen te bewaken. Toch een klein beetje ‘schuldgevoel’…terwijl ik weet dat er geen sprake van ‘schuld’ is. Gelukkig weten we inmiddels allebei hoe belangrijk mijn gezondheid is voor ons functioneren als gezin. We komen er altijd weer samen uit.

    Veel mensen vinden het moeilijk om aandacht, tijd en ruimte te vragen. Voor iemand met depressie kan het extra lastig zijn, omdat ze vaak kampen met schuld- en schaamtegevoelens. Toch blijkt het in de praktijk dikwijls mee te vallen en krijgen mensen die besluiten open en duidelijk over hun problemen en behoeften te zijn, verrassend veel steun en begrip te krijgen!

    Het is het proberen écht waard. Je hebt al je eigen innerlijke strijd te voeren, en als je omgeving niet weet wat jij wel/niet kunt en wel/niet wilt…moet je ook nog eens een strijd met de buitenwereld voeren. Dat is lang niet altijd nodig. Het kan je herstel zelfs tegenwerken. En…NIEUWSFLITS: Já, je mag aandacht vragen! Já, je mag je grenzen aangeven! Já, je mag om hulp roepen! Dat mag iedereen. Jij ook! Mensen hebben over het algemeen veel voor elkaar over, zeker als de steun die ze bieden gewaardeerd wordt. Vergeet dus niet om je naasten regelmatig te bedanken voor hun hulp en begrip. Met een knuffel, een aardig appje, kaartje…of…

    Vind je in je omgeving niet de nodige steun? Dat kan ook gebeuren. Er zijn lotgenotengroepen, facebookgroepen en forums waar je extra steun kunt zoeken en vinden. Volgende week meer daarover.

    Linda.

    «   »

  • Nieuwste berichten

    Alle berichten